Aplikacja mobilna Ucando

Korektor sił hamowania to rozwiązanie niespotykane już w najnowszych konstrukcjach samochodowych, jednak wciąż funkcjonujące w autach starszych rocznikowo, których nie brakuje na polskich drogach. Warto więc wiedzieć, czym jest i jak działa korektor siły hamowania, a także, jak sprawdzić prawidłowość jego działania.

Zasada działania

Korektory siły hamowania posiadały wszystkie samochody bez ABS-u. Obecnie praktycznie w każdym aucie montowany jest standardowo ABS, który współpracuje z elektronicznym systemem EBD (Electronic Brakeforce Distribution). Można również spotkać samochody wyposażone zarówno w ABS, jak i korektor siły hamowania.

Korektor to urządzenie pozwalające na zmianę działania hamulców zależnie od obciążenia tylnej osi pojazdu. W każdym współczesnym samochodzie podczas hamowania większa siła kierowana jest na przednie koła. Przeważająca liczba aut ma zazwyczaj większą masę z przodu niż z tyłu konstrukcji. Hamując, dodatkowo przenoszony jest środek ciężkości pojazdu na przód, zwiększając jeszcze bardziej i tak sporą już różnicę w obciążeniu na obu osiach. W takiej sytuacji przednie koła muszą być hamowane z większą siłą. Ponadto, jeżeli siła hamowania miałaby taką samą wartość zarówno dla przedniej, jak i tylnej osi, to wówczas, biorąc pod uwagę wspomniany transfer masy na przód, dochodziłoby do blokowania tylnych kół, co sprowadza już duże niebezpieczeństwo w ruchu drogowym. Aby przeciwdziałać takim zjawiskom wiele lat temu wymyślono rozwiązanie znane pod nazwą korektor siły hamowania.

Podstawowym zadaniem korektora hamowania jest zapewnienie odpowiedniej proporcji pomiędzy obciążeniami przedniej i tylnej osi samochodu, a uzyskiwanymi na tych osiach siłami hamowania. Montowany jest on blisko tylnej osi pojazdu. W przypadku zwiększenia się obciążenia w tylnej części auta (np. przewożenie sporego ładunku) korektor wzmacnia siłę hamowania na tej osi, co skutkuje lepszą skutecznością hamowania. Równie ważną funkcje pełni on podczas jazdy z niewielkim obciążeniem. Wówczas to eliminuje niebezpieczeństwo zablokowania kół tylnych i niekontrolowanego zarzucania tyłem auta przy gwałtownym hamowaniu.

Zasada działania kolektora siły hamowania

Pod względem rozwiązań konstrukcyjnych korektory siły hamowania możemy podzielić na:

  • korektory sterowane ciśnieniem w przewodach hamulcowych (zapobiegają nadmiernemu wzrostowi ciśnienia w niektórych przewodach hamulcowych lub w sposób ciągły zmieniają stosunek ciśnień w przewodach przedniej i tylnej osi auta)
  • korektory sterowane opóźnieniem, czyli bezwładnościowe (zmieniają ciśnienia w przewodach hamulcowych w sposób ciągły, zmiana ta jest sterowana intensywnością hamowania)
  • korektory sterowane obciążeniem osi (uwzględniają zmiany statycznych nacisków na osie pojazdu)

Najprostsze korektory mają postać zwykłego zaworu, w których położenie tłoczka jest zależne od statycznego obciążenia samochodu, a w zasadzie od obciążenia tylnej osi. Z kolei bardziej zaawansowane rozwiązania posiadają dźwigienki sprzęgnięte z tylną osią za pomocą sprężynki. W tym przypadku ich działanie uzależnione jest również od statycznego obciążenia tej osi. Jej przemieszczenie powoduje naprężenie sprężynki oraz ruch dźwigienki, która odpowiada za sterowanie tłoczkiem w korektorze hamowania.

Diagnostyka korektorów siły hamowania w samochodzie

Dokładna diagnostyka prawidłowości działania korektorów siły hamowania jest trudna. W przypadku samochodów osobowych zazwyczaj wykorzystuje się 3 podstawowe metody kontroli korektorów siły hamowania:

  • za pomocą pomiaru ciśnień
  • na stanowisku rolkowym do pomiaru sił hamowania
  • badania trakcyjne

Sprawdzenie korektora za pomocą pomiaru ciśnień polega na porównaniu ciśnień w obwodzie hamulcowym kół przednich i tylnych za pomocą manometru podłączonego do zaworów odpowietrzających układu hamulcowego. Prawidłowe wartości ciśnień i wzajemne zależności między nimi podaje producent konkretnego modelu samochodu.

Kontrola pracy korektora na stanowisku rolkowym opiera się na pomiarze sił hamowania na kołach poszczególnych osi przy ustalonych wartościach nacisku na pedał hamulca. Obliczany jest wówczas stosunek sumy sił hamowania kół osi przedniej do sumy sił hamowania kół osi tylnej dla poszczególnych wartości nacisku na pedał hamulca. W celu uwzględnienia przechyłów nadwozia taki pomiar powinien zostać również przeprowadzony dla różnych obciążeń tylnej osi samochodu. Na stanowisku rolkowym można skontrolować wyłącznie działanie korektorów sterowanych zmianami ciśnienia lub obciążenia.

Diagnostykę stanu technicznego korektorów podczas próby drogowej przeprowadza się wyłącznie wówczas, gdy nie ma możliwości sprawdzenia urządzenia na stanowisku stacjonarnym. Badanie trakcyjne pozwala jedynie na orientacyjne sprawdzenie prawidłowości działania korektorów sterowanych ciśnieniem i obciążeniem, a także jest jedyną metodą sprawdzenia korektorów bezwładnościowych.

Zniżka na części samochodowe

Opublikowane przez Grzegorz Kinczewski

Odpowiedz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *